Aktualności

System norm dotyczących zaworów jest dość obszerny i można go ogólnie podzielić na trzy główne kategorie: chińskie normy krajowe (GB), normy branżowe (JB, SY itp.) oraz normy międzynarodowe/zagraniczne (ISO, API, ASME itp.). Razem tworzą kompletną hierarchię obejmującą podstawowe wymagania, projekt produktu i metody kontroli.

Najbardziej podstawowa różnica między koncentryczną (lub elastycznie osadzoną) przepustnicą a mimośrodową przepustnicą polega na względnym położeniu osi trzpienia, środka dysku i środka otworu korpusu zaworu. Ta różnica strukturalna determinuje ich różną wydajność, stosowane warunki pracy i koszty.

„Połączenie z końcówką” zazwyczaj odnosi się do metody instalowania przepustnicy z końcówką między kołnierzami rury. Ta metoda łączenia jest bardzo powszechna w przemysłowych instalacjach rurowych. Swoją nazwę zawdzięcza korpusowi zaworu mającego konstrukcję „ucha” z otworami na śruby.

Połączenie typu waflowego to metoda mocowania zaworów (zwłaszcza przepustnic, zaworów zwrotnych itp.) pomiędzy kołnierzami rur za pomocą długich śrub. Jego cechą charakterystyczną jest: zawór nie ma własnych integralnych kołnierzy; zamiast tego długie śruby przechodzą przez kołnierze dwóch rur, aby zabezpieczyć zawór pośrodku.

Połączenie typu waflowego to metoda mocowania zaworów (zwłaszcza przepustnic, zaworów zwrotnych itp.) pomiędzy kołnierzami rur za pomocą długich śrub. Jego cechą charakterystyczną jest: zawór nie ma własnych integralnych kołnierzy; zamiast tego długie śruby przechodzą przez kołnierze dwóch rur, aby zabezpieczyć zawór pośrodku.

Spoina gniazdowa to metoda łączenia, w której rurę wkłada się do kielicha (wgłębionego otworu) złączki lub zaworu, a następnie na zewnętrzne połączenie między nimi nakłada się spoinę pachwinową, tworząc integralny zespół. Ta metoda połączenia jest łatwa w obsłudze, wysoce sprawdzona i jest szeroko stosowana szczególnie w zastosowaniach o małych średnicach (zwykle DN50 i poniżej) oraz przy średnich i wysokich ciśnieniach.